Witold Kieżun: Patologia transformacji

Całościowe i krytyczne spojrzenie na proces polskiej transformacji po 1989 roku dokonane przez wybitnego uczonego i eksperta do spraw organizacji i zarządzania. Książka jest poświęcona idei pokazania negatywnej, patologicznej strony procesu renesansu kapitalizmu w Polsce na tle światowej agresywnej gry międzynarodowego kapitału ery neoliberalizmu. Część pierwsza to teoretyczne rozważania nad istotą patologii organizacji w świetle światowej literatury. Część druga jest relacją kolejnych form procesu kształtowania się postaw społeczeństwa polskiego w bez mała 45-letnim okresie rządów komunistycznych i światowej sławy fenomenu etosu Solidarności.

Część trzecia zawiera opis procesu światowej dekolonizacji i, na jej tle, antypolskiej polityki prezydenta Franklina Delano Roosevelta w czasie II wojny światowej, a następnie okrutnej rekolonizacji na terenie Afryki Centralnej. Kolejna część obejmuje analizę kapitalistycznej neokolonizacji transformującej się Polski ze zbiorem krytycznych ocen tzw. Wielkiego Przełomu. Dla zachowania ich pełnego autentyzmu cytuję ich najistotniejsze fragmenty. Dalsza część poświęcona jest udowadnianiu patologicznego charakteru reform administracyjnych postkomunistycznej Polski.

Czytaj dalej

Reklamy
Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Wpływy włoskiego faszyzmu w Polsce

Prawda? półprawda? czy kwestia lewicowej indoktrynacji? (Problem widziany z perspektywy politologii religii[1])

Podejmując powyższy temat nie sposób jest pominąć zagmatwaną kwestię pojęcia faszyzmu, jako takiego. Jest ono szeroko używane i naduży+wane w celach politycznych. Josef Schüsslburner w swojej interesującej książce pt. „Czerwony, brunatny i zielony socjalizm”, wymierzonej przeciwko różnym schematom myślowym dotyczącym polityki oraz uproszczonemu etykietowaniu niewygodnych kierunków ideowych przypomina: „zgodnie z językowymi regulacjami ustalonymi w epoce Stalina /…/ owo Zło działające w lewicowej sprowadzono do krótkiego, bojowego sloganu ”[2].

Faszyzmem zaczęto więc określać szeroką gamę systemów i ruchów politycznych, które w okresie międzywojennym pojawiły się na prawo od radykalnej lewicy ale nie mogły być już w żadem sposób identyfikowane z liberalizmem. W latach najbardziej skrajnego nadużywania pojęcia mówiono nawet o , pod którym to mianem miała kryć się socjaldemokracja. „Istniał” też , nawet Marszałek Piłsudski był ogłoszony faszystą. Wraz ze słabnięciem wpływu owych „regulacji językowych ustalonych w epoce Stalina” wycofywano się z takich skrajnych stygmatyzacji, niektórych kierunków politycznych oraz ich przywódców i myślicieli, niemniej jednak do dzisiaj pojecie faszyzmu służy nadal, jako epitet do piętnowania przeciwników politycznych znajdujących się na ogół na prawej stronie sceny politycznej.

Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Ekonomia polityczna dystrybucjonizmu

Dystrybucjonizm i obecny kryzys

Dyskusje dotyczące działań zaradczych w związku z obecnym kryzysem finansowym przeważnie przybierają postać argumentów lokujących rozwiązanie w spektrum  między „socjalizmem” i „kapitalizmem.” Jednak taka dyskusja jest wadliwa ze względu na oba terminy. Realny socjalizm upadł w 1989 i niewielu ludzi wyraża chęć powrotu do tego okropnego systemu. Mniej znany jest fakt, że czysty kapitalizm załamał się w 1929, by odtąd nigdy już nie powstać w żadnym  miejscu świata. Dziś zaledwie kilku obywateli posiada żywą pamięć czasów realnego kapitalizmu i przeważnie nie są to wspomnienia pochlebne.

Kapitalizm upadł bowiem z tych samych powodów, co komunizm – okazał się ofiarą własnych sprzeczności wewnętrznych, skutkujących ciągłą niestabilnością. Pracownicy z pewnością nie akceptowali tego systemu, ale była to również postawa samych kapitalistów i zaledwie nieliczni z nich żegnali go z przykrością. Czysty kapitalizm okazał się toksyczny zarówno dla kapitału jak i pracy, zresztą zgodnie z tym, co w 1913 przewidział Belloc.

Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Polska neo-kolonią – wywiad z prof. Witoldem Kieżunem

– Pakiet klimatyczny jest korzystny dla zachodu Europy, który kombinuje, by eksploatować kraje Europy Środkowej. To mają być neo-kolonie. Temu służy likwidacja polskich banków, ciężkiego przemysłu i handlu – z profesorem Witoldem Kieżunem rozmawia Krzysztof Świątek
– Głosi Pan pogląd, że Polska podlega rekolonizacji. Na czym ona polega, kto realizuje tę koncepcję i jakie będą jej skutki?

– Problem rekolonizacji znam o tyle dobrze, że przez 10 lat prowadziłem jeden z największych programów ONZ modernizacji krajów Afryki Centralnej. I miałem możliwość zorientowania się jak wygląda polityka wielkiego kapitału w stosunku do dawnych krajów kolonialnych. Kiedy stawały się wolne, z reguły odzyskiwały dostęp do źródeł surowców, a także przedsiębiorstw znajdujących się wcześniej w rękach kolonizatorów. W II połowie lat 80. rozpoczęła się olbrzymia akcja rekolonizacji. Kapitał międzynarodowy „oświadczył” mieszkańcom Afryki: macie niepodległość, swoje państwa, natomiast my wykupimy wasze przedsiębiorstwa, głównie zajmujące się eksploatacją złóż minerałów, ale także uprawą kawy, herbaty czy egzotycznych owoców. Wy będziecie prowadzić małe i średnie firmy, pracować na roli i oczywiście kupować nasze towary, bo sami, niewiele produkując, zostaniecie zmuszeni do importu.

Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Z komunizmu w kolonialny kapitalizm – wywiad z prof. Witoldem Kieżunem

Z prof. Witoldem Kieżunem, teoretykiem zarządzania, wykładowcą Akademii im. Leona Koźmińskiego oraz uczelni zagranicznych, byłym ekspertem ONZ ds. modernizacji zarządzania w krajach afrykańskich, rozmawia Mariusz Bober

W swojej najnowszej książce pt. “Patologia transformacji” poddaje Pan druzgocącej krytyce ostatnie 20 lat przemian ustrojowych w Polsce. Środowiska komunistów i zachodnich kapitalistów zawarły nieformalny układ, rekolonializując Polskę?

– Wszystko zaczęło się od przyjazdu do Polski amerykańskiego wielkiego spekulanta giełdowego, jednego z najbogatszych ludzi na świecie George´a Sorosa, mającego jednocześnie wielkie ambicje rozwijania idei “otwartego świata”. Tę społeczną działalność realizował poprzez tworzenie licznych fundacji i finansowanie uniwersytetów – w sumie miliardami dolarów. W maju 1988 r. przyjechał do Polski, spotkał się z gen. Wojciechem Jaruzelskim i premierem Mieczysławem Rakowskim, przedstawiając swój plan radykalnej transformacji systemu gospodarki planowej na wolnorynkową, i otworzył w Warszawie Fundację im.

Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Wojciech Brzega – pierwszy podhalański uczeń Romana Dmowskiego

W okresie studenckim poznał Romana Dmowskiego, Zygmunta Balickiego i Wojciech Korfantego, działał w tajnej organizacji narodowej, a potem został członkiem Ligi Narodowej. Śmiało można go nazwać pierwszym narodowcem góralskiego pochodzenia. W 1918 należał do władz Organizacji Narodowej w Zakopanem.

 

Urodził się jako syn ślusarza Ryszarda Duźniaka, który zmarł za granicą, gdy jego jedyne dziecko miało rok. Po dojściu do pełnoletniości przybrał za nazwisko przydomek panieński matki (Teresa Gąsienica Brzega), pod którym był powszechnie znany. Po ukończeniu zakopiańskiej Szkoły Ludowej uczył się w latach 1885-89 w tutejszej Szkole Przemysłu Drzewnego na oddziale rzeźby ornamentalnej, a następnie odbywał praktykę czeladniczą w Białej, Cieszynie, Krakowie i Lwowie. W 1895 rozpoczął 3-letnie studia na oddziale rzeźby krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych jako wolny słuchacz, gdyż ukończenie Szkoły Przemysłu Drzewnego nie dawało uprawnień do regularnych studiów akademickich. W 1898 wyjechał na roczne studia do Monachium, a następnie do Paryża gdzie w Ecole Normale Superieure des Beaux Arts studiował w latach 18 99-1901 u J. Thomasa, uzyskując dwukrotnie nagrodę na wewnątrzuczelnianych konkursach.

Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz

Endek, który przyjaźnił się z Żydem i zginął w Auschwitz

Przed wojną sanacja wsadziła go do Berezy Kartuskiej, napadali Niemcy i socjaliści. W czasie okupacji ukrywał żydowskiego burmistrza Bielska. Dziś 70. rocznica śmierci Edwarda Zajączka, ps.”Wolf”.

Edward Zajączek urodził się 7 września 1901 r. w miejscowości Las koło Ślemienia w powiecie żywieckim. Tutaj ukończył szkołę powszechną, dalszą edukację kontynuował w Wadowicach i Krakowie, gdzie ukończył seminarium nauczycielskie uzyskując dyplom nauczyciela języka polskiego i historii.W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 67. pułku piechoty; zwolniony do rezerwy w stopniu porucznika. Pracował jako nauczyciel w szkołach w Łodzi, a następnie jako dyrektor łódzkiej Dyrekcji Okręgowej Towarzystwa Rozwoju Życia Narodowego w Polsce „Rozwój”.
Czytaj dalej

Opublikowano Uncategorized | Dodaj komentarz